Kirinyaga

Ngai jest stwórcą wszystkiego, co istnieje. Stworzył lwa i słonia, bezkresną sawannę i wyniosłe góry, Kikuju, Masajów i Wakambów.

Nic dziwnego zatem, iż ojciec mego ojca, a także ojciec jego ojca wierzył, że Ngai jest wszechmocny. Potem jednak przybyli Europejczycy, którzy wybili wszystkie zwierzęta, pokryli sawanny swoimi fabrykami, a góry — miastami, wchłonęli Masajów i Wakambów, póki pewnego dnia ze wszystkich dzieł Ngai nie pozostali jedynie Kikuju.

I właśnie pośród Kikuju Ngai wydał ostatnią walkę bogu Europejczyków.

[Mike Resnick, „Kirinyaga”, przeł. Paulina Braiter]

W roku 1987 Orson Scott Card, autor wydanej dwa lata wcześniej powieści Gra Endera, która zdobyła nagrody Hugo i Nebula, zwrócił się do Mike’a Resnicka z prośbą o napisanie opowiadania. Planował wydanie antologii tekstów napisanych przez różnych autorów fantastyki, dziejących się w jednym wspólnym świecie. Miał to być świat przyszłości, w którym istnieją przysposobione do życia sztuczne planetoidy, a rozmaite grupy ludzi mogą się na nich osiedlać, żeby stworzyć na tych nowych światach nowe, lepsze społeczeństwa. Jeśli komuś nie podobałoby się życie w takiej społeczności, mógł ją swobodnie opuścić i udać się gdzie indziej.

Jeszcze w tym samym roku Resnick napisał dla Carda opowiadanie Kirinyaga i uzgodnił z nim, że wyda je wcześniej osobno. Ukazało się w 1988 jako główny tekst listopadowego numeru miesięcznika „The Magazine of Fantasy and Science Fiction”. Autor tymczasem udał się do Kenii, gdzie przyszedł mu do głowy pomysł na kolejne opowiadania, samodzielne, ale jednocześnie składające się na kolejne rozdziały przyszłej powieści.

Kirinyaga została w roku 1989 zwyciężczynią nagrody Hugo w kategorii krótkich form, była nominowana do nagród Nebula oraz Locus.

W kolejnych latach Resnick publikował następne teksty cyklu, nominowane do prestiżowych nagród literatury s-f, w tym Manamouki, która zdobyła nagrodę Hugo i nominację do Nebuli. Wreszcie w roku 1998 wydał złożoną z nich powieść Kirinyaga. Książka i jej rozdziały-opowiadania zdobyły łącznie kilkadziesiąt nagród i nominacji w różnych konkursach i plebiscytach.

W Polsce Kirinyaga ukazała się w roku 1998, w tłumaczeniu Pauliny Braiter. Miała do tej pory tylko jedno wydanie.

Antologia zaplanowana przez Carda nigdy nie wyszła drukiem.